Vandaag hebben Marieke en ik etappe 6 gelopen van het Noordelijk deel van het Pieterpad.

We stonden om 6 uur op en zaten om half zeven in de auto, na eerst de belbus gewaarschuwd te hebben dat we graag om 10 voor 8 in Sleen opgehaald wilden worden. OV-Chipkaar was geen enkel probleem, werd me gezegd. De heenreis was heerlijk, zo 's morgens vroeg, al stond de zon wel erg laag...toch zie je de wereld om die tijd anders. Een ree, vlaak naast de weg, rustig aan het grazen, bijvoorbeeld.

 

In Sleen aangekomen parkeerden we de auto, liepen naar de bushalte en toen even later een taxi kwam, bleek de rit gratis omdat er geen apparatuur was voor onze chipkaarten. Super bedankt, Qbuzz! Om 8 uur stonden we in Schoonloo en begonnen we aan onze 24 km.

 

Die was weer schitterend, door het bos en langs heidevelden en vennen. Nog een ree gezien, die vlak naast ons opsprong en over het mais heen verdween naar de bosrand. Na ca. 6 km. maakten we een korte stop om een broodje te delen en wat te eten. Na ruim 5 minuten gingen we alweer verder. Bij het Oranjekanaal hebben we geluncht, maar ook daar zijn we na 20 minuten weggegaan, omdat we de psychologische dip voorbij wilden komen. Vooral Marieke had het wel even een aantal kilometers moeilijk, maar dat is heel begrijpelijk. Als je 11 km hebt gelopen en weet dat je nog niet op de helft zit, is dat zwaar.

Cowboy Billy Boem heeft ons er doorgeholpen, met dat lied vermaken we ons kilometers lang

Op 17 km hebben we vervolgens een langere stop van een half uur gemaakt, naast de prehistorische grafheuvel Galgenberg. Heel oneerbiedig hebben we daar drie potjes zitten pesten. En mams won zowaar twee keer, een hele prestatie op zich.

 

Na de pauze ging het stukken beter. We liepen lekker door en toen we het bos uitkwamen hebben we een wedstrijdje gedaan wie het eerst de toren van Sleen zag. De eindstand was 3-3. De laatste twee kilometers hadden we gezelschap van een Limburgs echtpaar, dat was best gezellig. Op een terras in Sleen hebben we onszelf getrakteerd op een tosti, voor Marieke, een een broodje zalm, voor mams. En ook de verse jus en de cola lieten zich prima smaken. Vanaf het terras hebben we opa en oma gebeld, dat we weer een etappe dichterbij zijn. Nog één te gaan, en dan komen we langs opa en oma's dorp. Wie weet nog deze zomer...

 

Intussen is de tas uitgepakt en kunnen de benen omhoog. Hopelijk voor de zomervakantie nog een dagje Sleen -Coevorden.

Eindelijk hebben Marieke en ik weer een etappe gelopen. Zaterdagmorgen gingen we al om 7 uur van huis, op weg naar Rolde. We reden in Heerenveen langs de vrijmarkt, en het was er op dat vroege uur al behoorlijk druk met zowel kleedjes als klanten!

Om een uur of acht waren we in Rolde, parkeerden bij de kerk en om vijf over acht zetten we koers naar het beginpunt van de etappe. Het eerste deel voerde over een pad op het traject van de oude spoorlijn naar Anderen. Na ca. 3 km rechtdoor lopen sloegen we rechtsaf, en via een kilometertje asfalt kwamen we al snel in het stroomgebied van het Andersche Diep. Prachtig landschap om te zien en doorheen te lopen, heel bijzonder.

Marieke verheugde zich al op het oversteken van het Andersche diep, volgens het boekje via stenen in het riviertje. Helaas   was er door de droogte niet meer dan een klein stroompje over, en aan de overkant lag een flinke modderpoel. We hebben dus toch maar voor het naastgelegen bruggetje gekozen.

De weg door het stroomdal ging nog even verder, waarna we kilometers lang door het bos liepen. Voornamelijk kaarsrechte boswegen. Mooi, maar ook enigszins saai. We kwamen weinig mensen tegen onderweg, slechts een man met hond,   twee Pieterpadters, en een fietser. De meeste mensen liepen deze dag waarschijnlijk op de vrijmarkt.

 

Omdat er amper horeca langs de route was, hebben we deze keer 13 km. gelopen voordat we onze eerste echte stop maakten. We hadden een bankje bij het Meindersveen in gedachten, op zo'n mooie plek zullen toch wel bankjes staan?? Nee dus! Pas aan het eind van het Meindersveen stond het eerste bankje, en daar hebben we even zitten eten. Omdat de finish van de etappe nog maar 5 km. lopen was, zijn we na 20 minuten alweer verder gegaan. Even verderop liepen we langs een heideveld, toen twee reeën ('s middags om 12 uur!) in het veld opdoemden en zo'n 100 meter voor ons het pad overstaken. Schitterend! Als je de ogen en oren open hebt, zie en hoor je zoveel tijdens zo'n Pieterpadetappe. We hebben intussen al fazanten gezien, zaterdag een haas vlak voor ons, een vlaamse gaai die langs ons vloog, tweemaal een specht gehoord en eenmaal een koekkoek (helaas niet gezien...), noem maar op. Prachtig!

 

Na nog een uurtje wandelen over asfalt en tussen de weilanden, en het laatste stukje over een kronkelig bospaadje, liepen we al om vijf over één Schoonloo binnen. We hebben ons drankje en ijsje goed laten smaken bij Café Hegeman, en zijn vervolgens met de bus van twee uur (onze gloednieuwe OV-chipkaart ingewijd) weer naar Rolde gereden.

 

Tenslotte zijn we nog even een uurtje bij opa en oma geweest, die vlak bij de route wonen.

Om half vijf waren we weer in Heerenveen.

 

Een mooie Pieterpaddag weer!

 

Het etappetempo gaat dit jaar wel omhoog, we willen vaker gaan lopen, want anders duurt het wel erg lang voor we bij de Pietersberg aankomen...

Foto's volgen nog, ik heb een beetje ruzie met het formaat.

Het is al een tijdje geleden, maar etappe drie is ook al gelopen.

Op 23 oktober, zijn Marieke en ik weer op pad geweest om een stukje Pieterpad te lopen.

 

We vertrokken met vertraging door een storing in de electra van het spoor. Maar om kwart over negen waren we dan toch op pad. Binnen een uur hadden we Groningen ruim achter ons gelaten en liepen we tussen weilanden met Schotse Hooglanders in de richting van Haren. Op ons dooie akkertje, want Marieke wilde het onderweg niet opgeven. We hadden afgesproken dat als het teveel werd, er onderweg twee bushaltes zouden zijn waar ze kon besluiten te stoppen. Maar van tevoren was ze vastbesloten door te lopen.

Hier kregen we een telefoontje: Echtgenoot had van een vriend gehoord dat hij een dag eerder deze etappe had gelopen en dat hij een herinnering had achtergelaten voor ons. We hebben ons suf gezocht, maar niets gevonden, achteraf doordat net op die plek een routewijziging stond en wij net niet de nieuwste versie van het Pieterpadboekje hadden. Jammer...maar wel heel leuk dat hij aan ons had gedacht.

 

We hebben bij Paviljoen Sassenhein in Haren een ruime lunchpauze genomen en zijn vervolgens vertrokken richting Zuidlaren. Opvallend hoeveel Pieterpadters er op zo'n dag op weg zijn.

Vlak na Haren begonnen de zandwegen, en ik heb werkelijk nooit geweten dat Nederland nog zoveel zandwegen had. Schitterend! Door de bossen (slechts eenmaal een route-vind-probleempje) trokken we verder. Uiteraard hebben we in paviljoen Appelbergen een theepauze genomen met wat lekkers erbij. En dat was wel nodig ook, want het was daarna nog bijna twee uur lopen naar het eindpunt van de etappe.

Voor Marieke was het een echte overwinning, 21 kilometer heeft ze gelopen op een dag! Knap he...

Onderweg hebben we een ooievaar gezien, aardappelen gevonden bij een pasgerooid veld, schitterende landschappen gezien, kortom: een superdag!

 

In Zuidlaren hebben we gauw een bus gezocht en onze voeten waren heel blij dat ze even rust kregen!

Op het staion hebben we een welverdiende laatste traktatie gekocht en konden meteen met de trein mee. Om half acht waren we weer thuis...foto's volgen, die staan nog op de andere computer.

Ik heb problemen om de foto's op dit blog te krijgen, dus eerst komt het verhaal, en hopelijk later de foto's. Enkele foto's zijn intussen te bewonderen op De Pieterpad-hyve

 

Op 14 Augustus zijn Marieke en ik aan de eerste etappe van het Pieterpad begonnen.

 

We reisden met trein en buurtbus naar Pieterburen, en om kwart over één stapten we uit bij het startpunt. Na een boterham, een Pieterpadkaartje voor opa en oma (die op de jongste pasten), een korte pitstop en de absoluut noodzakelijke foto bij het startpunt, gingen we om half twee op Pieterpad.

 

De eerste vijf kilometer waren zomaar gelopen, en tegen half drie kuierden we Eenrum binnen. Hier stond de kermis op het punt van opengaan, maar wij waren helaas net te vroeg. Door alle attracties was de weg even moeilijk te vinden, maar al snel kwamen we weer een rood-wit vlaggetjes tegen. Even verderop hebben we onze eerste pitstop met drinken en snoep gehouden. Daarna ging het verder naar Mensingeweer, langs een molen en een poppig bruggetje. Langzaamaan werd Marieke wel wat vermoeid, en we hebben nog heel even kort gestopt. De rugzak begon wat te schuren, dus de EHBO maar even tevoorschijngehaald. De meegenomen pleisters deden goed werk op haar schouders. We zongen het ene lied na het andere terwijl we langs de vaart liepen. Aan het eind van de vaart zaten we al vlak voor Winsum. Omdat we het lekker rustig aan deden, kwamen we om vier uur in Winsum aan. Etappe nummer 1 zat erop. In het centrum vonden we al snel een snackbar, en met de benen omhoog op een picknickbankje zaten we vredig te genieten van ons patatje oorlog en broodje hamburger. Nou ja, vredig....het was er vergeven van de wespen, dus we waren intussen flink aan het slaan.

Het ijsje hebben we dus ook maar binnen opgegeten.

 

Onze eerste etappe zat er dan misschien wel op, maar we waren er nog niet. We zouden overnachten in Garnwerd, maar wisten nog niet of het in een B&B of in een caravan zou zijn. Dat hing van onze gastvrouw af, of ze moest werken of niet. We gingen om half zes vol goede moed en met nieuwe energie weer op pad. Vlak voor het beroemde hek voor het weiland achter Winsum werden we gebeld: we zouden overnachten in de caravan. We spraken af dat we onze gastvrouw zouden bellen als we vlak voor Garnwerd waren.

Zo gezegd zo gedaan. We zwalkten door het weiland enover het graspad, over asfaltwegen met scheurende boerenjongens in auto'of op quads (levensgevaarlijk wandelen-met-kind af en toe). Twee km. voor Garnwerd ontmoetten we twee dames uit Enkhuizen, op weg naar Winsum. We maakten een praatje, en een van de dames zette ons op de foto. Al snel vervolgden we onze weg weer.

 

Om bijna zeven uur waren we dan in Garnwerd, en de camping bleek direct aan het begin te liggen.

De caravan was prima, en er hing zelfs een badmintonset. We hebben ons kostelijk vermaak met yahtzee-en, badmintonnen en zandkastelenbouwen in het beachvolleybalveld pal voor onze deur.

 De nacht was wat rusteloos, want het was uiteraard net muggenseizoen. Toch hebben we er een prima verblijf gehad.

 

Zaterdagmorgen vertrokken we al vroeg naar Groningen. Het leuke is dat je Groningen al bij Winsum kunt zien liggen. Het eerst deel ging vlot, en het kerkje van Oostum was al snel bereikt. Hier ontmoetten we mensen die ook op de camping waren, en vandaag ook deze etappe liepen. We zouden hen nog drie of vier keer zien die dag. Daarna de wandeling naar Wierumerzijl, ook dat ging vlot. Onderweg bij een fruitstalletje (leuk die particuliere initiatieven langs de route!) een appeltje voor Marieke gekocht en verder gingen we weer.

 

De Paddepoelsterweg is heeeeel erg lang, dat ontdekten we al snel. Kilometers lopen zonder een boerderij te zien. De weg loopt min of meer rechtstreeks Groningen in, maar Marieke vond 'm saai...(ik ook wel eigenlijk, al heeft dat weidse Groninger landschap wel iets speciaals) en dan ga je de spieren voelen hè. Al zingend (Cowboy Billy Boem...) hebben we de tocht uitgelopen.

 

Toch heeft ze geweldig doorgezet, en 500 meter voor het eind heeft ze een welverdiend ijsje gegeten! Precies om half twee, 24 uur na onze start in Pieterburen, stonden we op station Groningen.

Bijna 30 km afgelegd in 24 uur, PETJE AF MARIEKE!!!

Vijf minuten later vertrok de trein naar huis en konden we een uur lang lekker zitten.

 

Thuis aangekomen stond het springkussen van de buurtbarbecue in de straat, en alsof er niets was gebeurd, heeft Marieke nog tot half één in de nacht staan springen!

Als het vrijdag 14 augustus droog is, en zaterdag de 15e ook, dan gaan dochterlief en ik starten met het Pieterpad.

 

De weerberichten voorspellen mooi weer, dus hopelijk volgen de eerste mooie wandelverhalen snel!